Interview Saskia- oprichter en eigenaar Onbeperkt aan de Slag 

NCOD is sinds 2023 partner van Onbeperkt aan de Slag. Elke maand kijken we tijdens de Meet&Greets van Onbeperkt aan de Slag of we mensen met een arbeidsbeperking een plek kunnen geven binnen NCOD of binnen ons netwerk. We doen mee met onbeperkt ondernemend en zijn mentor voor mensen die hun eigen onderneming starten. Ook ‘promoten’ we het werk dat Onbeperkt aan de Slag doet richting onze opdrachtgevers, om ze te laten zien dat er een grote potentiële arbeidsmarkt is die we niet benutten.

In dit interview spreken we met Saskia Rosmalen, oprichter, eigenaar en directeur van Onbeperkt aan de Slag. Hoe is Onbeperkt aan de Slag ontstaan, wat is de missie en waar liggen de uitdagingen voor bedrijven zoals NCOD?

Saskia is de oprichter, eigenaar en directeur van Onbeperkt aan de Slag, ze is 55 en woont in Amerongen. Daar zit ook hun kantoor. Ze is 12 jaar geleden begonnen met Onbeperkt aan de Slag als project, en 10 jaar geleden heeft ze daar een bedrijf van gemaakt. Ze heeft zelf 3 jaar geleden een hersenaneurysma gehad en is sindsdien veel aan het sporten, zowel voor de ontspanning als om fit en scherp te blijven.

"Het is ooit begonnen met de vraag of ik programmamanager wilde zijn voor het Actieplan Jeugdwerkloosheid voor de MBO’s in de regio Rotterdam-Rijnmond. Mijn idee was om een programma te maken, waarbij de jongere en zijn of haar zoektocht centraal stond. Uiteindelijk is dat centrale programma er gekomen en wat me erg bijbleef was de industrie rondom deze jongeren, en daarbij de aangeleerde hulploosheid die daardoor ook ontstaat. Dat is een van de kernbegrippen geworden van Onbeperkt aan de Slag."

"Aangeleerde hulpeloosheid ontstaat omdat iedereen je gevraagd of ongevraagd overal mee komt helpen. Maar dat helpt niet altijd, je moet zelf ook dingen willen én doen. Ik wilde met dit gedachtegoed verder."

"Ja , ik belde mijn partner en toen zijn we gestart met het programma: ‘Next Step’. Dit kwam uiteindelijk in het sociaal akkoord terecht, en ik dacht dat er daardoor van alles zou gebeuren, helaas bleek dat niet het geval. Maar dit was wel het startpunt van Onbeperkt aan de Slag. Want na een tijdje klopte de Chronisch Zieken en Gehandicapten Raad bij ons aan (tegenwoordig heet dat Iederin) met een vraag: “Jullie hebben een programma gemaakt wat een einde maakt aan aangeleerde hulpeloosheid en dat is wellicht voor onze achterban interessant. Kunnen jullie ons helpen?”

Eerst dacht ik, nou dat is niks voor mij. Maar mijn partner vond het wel interessant. We zijn dit gaan onderzoeken. Wat betekende dat nou en hoe zat die markt in elkaar? In die periode kwam ik veel mensen met een arbeidsbeperking tegen die prima konden werken, maar gewoon niet aan de bak kwamen. Werkgevers zeiden: wij willen wel maar jullie solliciteren niet. Werkzoekenden zeiden: wij solliciteren wel, maar komen niet door de selecties heen. Toen dacht ik, we gaan een platform oprichten om de verbinding te maken tussen de twee. Zo is het begonnen."

"Nee, in het begin stuitten we op veel weerstand. Met name instanties en de industrie daaromheen vonden het maar niks, en geloofden niet dat het zou lukken. Maar al na een maand hadden we 200 profielen op ons platform. En na een paar maanden organiseerden we een Meet&Greet (onze kerncompetentie geworden), waarin we werkgevers en werkzoekenden opriepen om met elkaar in gesprek te gaan.

Van een project zijn we gegroeid naar een bedrijf, dat wilde ik graag want ik vind dat echte inclusie geen ‘goed doel’ is, maar een écht bedrijf. Alle mensen die bij ons werken hebben zelf ook een arbeidsbeperking. Het zijn mensen die net wat pech hebben gehad in hun leven, maar uiteindelijk gewoon professionals zijn met mogelijkheden. Inmiddels zijn we uitgegroeid tot een bedrijf met 20 mensen in dienst zonder loonkostensubsidie of iets dergelijks: met gewone echte banen zoals het ook hoort."

"We moeten ons realiseren dat het woord ‘arbeidsongeschikt’ een heel akelig woord is. Herhaal het maar eens even langzaam…

Eigenlijk is iedere arbeidsbeperking context gevoelig. Je kunt sommige dingen niet, maar een heleboel andere dingen wel. Bij ons kan een werkgever rechtstreeks gemotiveerde werkzoekenden ontmoeten of op het platform zoeken.

Daarnaast geven we ook inspiratiesessies, recruitmenttrainingen én kan je bij ons een inclusiereis volgen. Ook bieden we Social Impact Consultancy aan bedrijven: dat is eigenlijk de consultancy op het gebied van inclusief werkgeverschap. Grote bedrijven komen bij ons met een vraag, bijvoorbeeld: ‘We moeten voldoen aan de Participatiewet, hoe doen we dat? Hoe gaan we mensen aannemen?’ Wij helpen ze daarbij. En de consultant die ze dan krijgen is natuurlijk ook altijd iemand met een arbeidsbeperking. Dat vinden wij logisch, maar we zijn de enige in Nederland die het zo doen."

"Als partner kun je op ons platform vacatures plaatsen om werknemers te zoeken. Twee keer per maand organiseren wij een Meet&Greet. We stimuleren onze partners om daarheen te gaan, want daar kan je de werkzoekenden echt ontmoeten en kijken waar ze het beste passen. Vanuit NCOD zijn Carla en Lida bijna altijd aanwezig bij de Meet&Greets."

"Ja, weet je, inclusiviteit is een beetje een interne term, hè? Wij zijn derderangs inclusie of eigenlijk vierderangs, want je hebt eerst altijd gender, daarna heb je LHBTQIA+, dan heb je culturele diversiteit en daarna komt een hele tijd niks en daarna komen wij pas. Want het aannemen van mensen met een arbeidsbeperking wordt gezien als vele malen ingewikkelder: terwijl het vooral om een open blik gaat.

Uiteindelijk kan een arbeidsbeperking iedereen overkomen. Eigenlijk hebben we allemaal tijdelijk geen arbeidsbeperking in plaats van andersom. Toch doen we zo moeilijk over de mensen die wel wat hebben. Ik vind dat het normaal zou moeten zijn om mensen aan te nemen op basis van hun mogelijkheden. Inclusief werkgeverschap zou gewoon de norm moeten zijn.

NCOD is daarin anders, jullie hebben een open blik en staan open voor talent, ook als dat er net iets anders uitziet. NCOD is elke maand aanwezig bij de Meet&Greets om nieuwe talenten te ontmoeten, zo hebben jullie al diverse mensen een plek kunnen geven bij NCOD."

"Veel bedrijven willen wel, maar als het er op aankomt nemen ze geen actie. We horen vaak als bezwaar dat bedrijven mensen willen aannemen met een bepaald intelligentieniveau of een werksnelheid. Dan heerst toch de aanname dat mensen met een arbeidsbeperking bijvoorbeeld veel langzamer werken of minder intelligent zijn, en daardoor niet efficiënt ingezet kunnen worden.

En begrijp me niet verkeerd, die mensen zijn er zeker, maar lang niet allemaal! Sommige mensen zijn door een burn-out thuis komen te zitten of hebben een beperking waardoor ze geen volledige werkweek volhouden maar wel 2 of 3 dagen goed inzetbaar zijn. Uiteindelijk moeten we kijken naar wat wél kan.

De uitdaging zit bij jullie klanten. Als je kijkt naar de mensen met een arbeidsbeperking, loopt de overheid zelf het meeste achter. Dit komt door de selectiecriteria die ze hanteren. Overheden vragen vaak een bepaald aantal jaren werkervaring of minimaal 32 uur. Veel mensen met een arbeidsbeperking komen niet door deze selectiecriteria heen. Het zou mooi zijn als we gezamenlijk die doorbraak bij de klant kunnen maken. Ik ga graag de uitdaging, wie doet er mee?"