Even voorstellen: Roland Smorenberg

Roland Smorenberg werkt als senior adviseur bij NCOD | Interwerk. We spreken hem over zijn functie. Waarom heeft hij gekozen voor het sociaal domein? En wat maakt het werk zo leuk?

Wat doe je bij NCOD | Interwerk?

Ik werk sinds juni 2006 bij NCOD Interwerk als beleidsadviseur Sociaal Domein met specialisatie Participatiewet en aanverwante regelingen zoals bijvoorbeeld de Wet Inburgering, Wsw, armoedebeleid en WEB.

Mijn werkzaamheden bestaan enerzijds uit beleids- en organisatieadvisering van raad, college en de ambtelijke organisatie en projectleiding. Anderzijds houd ik me bezig met coaching, begeleiding en advisering van collega’s binnen Interwerk als ook binnen onze opdrachtgevers. Daarnaast ben ik onderdeel van de expertgroep Veranderopgave Inburgering binnen NCOD Interwerk. Vanuit deze expertgroep ondersteunen we gemeenten en andere betrokken organisaties bij de veranderingen rondom de nieuwe Wet inburgering per 2021 en de knelpunten die zij nu al ondervinden. Zo hebben we bijvoorbeeld de “Routekaart Veranderopgave Inburgering” gemaakt, waarin we aangeven wat de wijzigingen zijn per 2021 en hoe je nu al stappen kunt zetten om de effectiviteit van de inburgering op dit moment al kunt vergroten. Wachten is nergens voor nodig!

Vanwaar je keuze voor werken binnen het sociaal domein?

Het Sociaal Domein, en specifiek de wereld van de Sociale Dienst, is een omgeving met een hoop tegenstrijdige belangen. Als we bijvoorbeeld kijken naar de mensen in een uitkeringssituatie hebben we de verantwoordelijkheid om hen voldoende ondersteuning te bieden zodat zij – met beperkte financiële middelen – de aansluiting blijven houden bij de maatschappij. Maar deze ondersteuning moet wel een prikkelend effect hebben zodat zij gestimuleerd worden stappen te blijven zetten richting financiële zelfredzaamheid. Deze ondersteuning moeten we vervolgens bieden binnen gemaximaliseerde budgetten en met door het Rijk opgelegde voorwaarden. Daar bovenop komen nog de politieke belangen waarbij op het ene moment de ondersteuning van de “zwakkeren in de samenleving” en op het andere moment “het aanpakken van de misbruikers” hoog op de politieke agenda staat. En juist dat maakt de Participatiewet, en werken binnen een gemeente, enorm interessant en uitdagend.

Wat trekt je aan het thema inclusieve arbeidsmarkt?

Werk is een belangrijk middel om financieel zelfredzaam te zijn. Daarnaast biedt het structuur, ontwikkelmogelijkheden, zingeving, status en hopelijk een goed gevoel. Met de komst van de Participatiewet is de gemeente verantwoordelijk geworden voor een nieuwe doelgroep, namelijk de groep die vanwege een arbeidsbeperking voorheen doorstroomde richting de Wajong of de Wsw en nu richting de “normale” arbeidsmarkt moeten. Ook voor hen is het hebben van werk enorm belangrijk.

Daarin zie ik voor de komende jaren een forse uitdaging voor de gemeente. Ten eerste omdat deze groep enorm zal toenemen, en daarmee gaat zorgen voor een structurele wijziging van het huidige klantenbestand. Niet het vinden van werk (klassieke doelgroep), maar het behouden van werk (nieuwe doelgroep) komt centraal te staan en dat vraagt om andere instrumenten en een andere houding van gemeentelijke medewerkers. Jaarlijks komen er forse aantallen bij en die blijven vervolgens tot aan hun AOW op de één of andere manier afhankelijk van ondersteuning van de gemeente.

Ten tweede omdat we als gemeente de plicht hebben hen te helpen bij het vinden van een baan met ontwikkelmogelijkheden, zingeving en status. Want ontwikkeling op het financiële vlak zal in de meeste gevallen – vanwege hun beperkingen – minimaal zijn. Die uitdaging wordt naar mijn mening nog wel eens onderschat. Om daar deel van uit te maken en over na te denken is enorm interessant.

Onze artikelen automatisch in de mailbox ontvangen? Neem hier een abonnement op onze nieuwsbrief